Wydawcy atrybutów w europejskim portfelu tożsamości cyfrowej (EUDI) – rola, wymagania i znaczenie dla KYC/AML

Każde poświadczenie w Europejskim Portfelu Cyfrowej Tożsamości (EUDI Wallet) pochodzi od konkretnego wystawcy. Organ rządowy podpisał podstawowe dane tożsamości. Uczelnia wydała dyplom w formie nadającej się do maszynowego przetwarzania. Kwalifikowany dostawca usług zaufania poświadczył licencję zawodową. Te organizacje, zbiorczo nazywane wystawcami poświadczeń lub dostawcami atestacji, stanowią fundament, na którym opiera się cały ekosystem EUDI.

Do końca grudnia 2026 roku wszystkie państwa członkowskie UE muszą zapewnić obywatelom dostęp do europejskiego portfela tożsamości cyfrowej. W centrum tego ekosystemu znajdują się wydawcy atrybutów – podmioty odpowiedzialne za wystawianie elektronicznych poświadczeń atrybutów, które zrewolucjonizują sposób weryfikacji tożsamości w całej Unii Europejskiej. Dla instytucji regulowanych, takich jak banki, fintechy czy ubezpieczyciele, zrozumienie tej koncepcji jest kluczowe dla przygotowania procesów KYC/AML na nadchodzące zmiany.

Niniejszy artykuł wyjaśnia, czym są wystawcy poświadczeń w ekosystemie EUDI, jakie kategorie poświadczeń mogą wystawiać, czego wymaga od nich eIDAS 2.0 pod względem technicznym i prawnym oraz jakie kroki powinny podjąć organizacje rozważające rolę wystawcy.

Najważniejsze wnioski

Poniżej znajdziesz esencję tego artykułu – kluczowe informacje, które każdy specjalista ds. zgodności i tożsamości cyfrowej powinien znać.

• Wydawcy atrybutów to zaufane podmioty wystawiające elektroniczne poświadczenia atrybutów (EAA) zgodnie z rozporządzeniem eIDAS i jego nowelizacją eIDAS 2.0, stanowiące fundament ekosystemu EUDI.
• Do końca grudnia 2026 r. państwa członkowskie muszą zapewnić obywatelom portfele tożsamości cyfrowej z kwalifikowanymi EAA. Do końca 2027 r. banki, instytucje kredytowe i dostawcy usług płatniczych będą zobowiązani do akceptacji portfeli jako metody weryfikacji tożsamości klientów.
• Poprawne działanie wydawców atrybutów bezpośrednio wpływa na efektywność procesów KYC/AML, eliminując potrzebę ręcznego przesyłania dokumentów i redukując ryzyko fałszerstw.
• Atrybuty takie jak wiek, obywatelstwo, rezydencja podatkowa czy status zawodowy mogą znacząco usprawnić zdalny onboarding klientów.

Kim są wydawcy atrybutów i czym się zajmują?

W architekturze EUDI Wallet wystawca, formalnie określany jako dostawca atestacji lub dostawca PID w zależności od tego, co wystawia, to każdy podmiot publiczny lub prywatny upoważniony do tworzenia, kryptograficznego podpisywania i dostarczania cyfrowych poświadczeń do portfela użytkownika. Wystawca odpowiada za dokładność danych zawartych w poświadczeniu, za utrzymywanie jego ważności lub unieważnienie go w razie zmiany okoliczności, a także za zgodność ze standardami technicznymi, które sprawiają, że poświadczenie jest czytelne i wiarygodne w całej UE.

W przeciwieństwie do weryfikatorów, którzy konsumują poświadczenia w celu podejmowania decyzji, wystawcy je produkują. Poświadczenie wydane przez upoważnionego wystawcę niesie ze sobą podpis kryptograficzny, który może zweryfikować każdy zgodny portfel lub strona ufająca, bez bezpośredniego kontaktu z wystawcą. Tożsamość i upoważnienie wystawcy są zapisywane na listach zaufania UE: publicznie dostępnych rejestrach, które stanowią fundament frameworku zaufania we wszystkich państwach członkowskich.

W praktyce wystawcy obejmują krajowe organy rządowe odpowiedzialne za podstawowe dokumenty tożsamości, uczelnie wystawiające cyfrowe dyplomy, organy licencjonowania zawodów poświadczające członkostwo, a także prywatne przedsiębiorstwa wystawiające poświadczenia niższego zaufania, jak karty lojalnościowe czy przepustki na imprezy. Zasady, które mają zastosowanie, i poziom mocy prawnej, jaką niesie poświadczenie, zależą wyłącznie od kategorii wydawanego poświadczenia.

Wydawcy atrybutów to zaufane podmioty odpowiedzialne za wydawanie elektronicznych poświadczeń atrybutów powiązanych z konkretną osobą lub organizacją. W odniesieniu do ekosystemu tożsamości cyfrowej pełnią rolę pośredników, którzy przekształcają zweryfikowane informacje w kryptograficznie zabezpieczone cyfrowe poświadczenia.

Oto kluczowe cechy i odpowiedzialności wydawców atrybutów:

• Mogą nimi być różne rodzaje podmiotów: administracja publiczna (rejestry PESEL, CEPiK, rejestry zawodowe), uczelnie wyższe, banki, izby zawodowe, a w przyszłości także wybrane podmioty prywatne.
• Odpowiadają za poprawność, aktualność i bezpieczeństwo wydanych atrybutów – od weryfikacji wieku, przez potwierdzenie obywatelstwa, po uprawnienia do wykonywania zawodu czy posiadanie prawa jazdy.
• Muszą działać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 910/2014 (eIDAS) oraz jego nowelizacją – rozporządzeniem (UE) 2024/1183, znanym jako eIDAS 2.0 lub EUDI.
• Podlegają krajowym przepisom sektorowym i wymogom nadzorczym, co zapewnia wysoki poziom zaufania do wydawanych poświadczeń.
• Muszą implementować mechanizmy unieważniania poświadczeń, gdy atrybuty stają się nieważne (np. cofnięcie uprawnień zawodowych).

W Polsce ważnym krokiem w kierunku praktycznego wykorzystania atrybutów jest ekosystem mObywatel. Aplikacja ta (szczególnie w wersji 2.0) już umożliwia prezentację wielu atrybutów i może w przyszłości służyć jako podstawowe źródło danych dla wydawców EAA na poziomie krajowym.

Ramy prawne dla wydawców atrybutów: eIDAS, eIDAS2 i EUDI

Funkcjonowanie wydawców atrybutów opiera się na wielowarstwowych przepisach UE, które tworzą spójne ramy prawne dla transakcji elektronicznych i usług zaufania w całej Unii Europejskiej.

Kluczowe akty prawne i ich znaczenie

Obowiązki i terminy

Rozporządzenie parlamentu europejskiego nakłada na wydawców atrybutów szereg wymogów:

• Stosowanie silnych mechanizmów uwierzytelniania dla użytkowników żądających atrybutów
• Ochrona prywatności poprzez minimalizację danych i selektywne ujawnianie
• Wdrożenie mechanizmów unieważniania (revocation) poświadczeń
• Zapewnienie interoperacyjności technicznej umożliwiającej transgraniczne uznawanie poświadczeń
• Zgodność z normami cyberbezpieczeństwa UE

Komisja Europejska wraz z odpowiednimi zainteresowanymi stronami oraz European Digital Identity Cooperation Group pracuje nad zunifikowanymi katalogami atrybutów i schematami certyfikacji. Celem jest ujednolicenie praktyk wydawców w całej UE i zapewnienie, że elektroniczne poświadczenie wydane w jednym kraju będzie rozpoznawalne i możliwe do weryfikacji w innych państwach członkowskich.

Wystawcy a weryfikatorzy: podział ról w ekosystemie

Ekosystem EUDI jest zbudowany na czystym podziale ról: wystawcy tworzą i podpisują poświadczenia; weryfikatorzy (strony ufające) żądają ich i walidują. Ten podział jest fundamentalny zarówno dla modelu zaufania, jak i dla architektury prywatności systemu. Organizacja może jednocześnie pełnić obie role: szpital może wystawiać poświadczenia związane z pacjentem, a jednocześnie działać jako weryfikator, sprawdzając tożsamość pacjenta, ale obowiązki dla każdej roli są regulowane oddzielnie.

Dla wystawców główny obowiązek to dokładność danych i zarządzanie cyklem życia poświadczenia: musi ono odzwierciedlać prawdziwe informacje w momencie wystawienia, a wystawca musi je unieważnić, jeśli fakty leżące u jego podstaw ulegną zmianie. Organ licencjonujący zawody, który wystawia QEAA potwierdzające licencję medyczną danej osoby, musi unieważnić to poświadczenie, jeśli licencja zostanie zawieszona lub cofnięta – i musi to zrobić w sposób natychmiast wykrywalny przez każdy weryfikator sprawdzający status poświadczenia.

Organizacje planujące działać w obu rolach jednocześnie powinny traktować każdą z nich jako odrębny strumień compliance, nawet jeśli systemy bazowe się pokrywają. Pełniejsze omówienie obowiązków weryfikatorów, w tym wymogi rejestracji na podstawie CIR 2025/848, znajdziesz w naszym artykule o weryfikatorach atrybutów EUDI Wallet.

Jak działa wydawca atrybutów w praktyce?

Zrozumienie cyklu życia atrybutu pozwala lepiej przygotować się do integracji z ekosystemem EUDI. Proces składa się z pięciu głównych etapów. Protokołem technicznym dla wystawiania poświadczeń w ekosystemie EUDI jest OpenID for Verifiable Credential Issuance (OpenID4VCI), zdefiniowany w Rozporządzeniu Wykonawczym (UE) 2024/2982. Protokół standaryzuje sposób, w jaki wystawca uwierzytelnia posiadacza, prezentuje ofertę poświadczenia, wymienia tokeny dostępu i dostarcza podpisane poświadczenie do portfela w jednym z obsługiwanych formatów.

Etapy cyklu życia atrybutu

1. Wydanie (Issuance)

Przed wystawieniem poświadczenia wystawca musi zweryfikować tożsamość osoby, która je odbiera. W przypadku PID odbywa się to za pośrednictwem krajowej infrastruktury tożsamości. Dla QEAA i EAA standard weryfikacji tożsamości definiuje ETSI TS 119 461 v2, który rozróżnia między poziomem Baseline (odpowiednim dla standardowych przypadków KYC, obsługującym w pełni automatyczne kontrole) a poziomem Extended (równoważnym obecności fizycznej, wymagającym hybrydowej weryfikacji z udziałem człowieka, stosowanym zazwyczaj w scenariuszach wyższego ryzyka lub regulowanych). Proces rozpoczyna się od wniosku użytkownika skierowanego do wydawcy. Wydawca weryfikuje tożsamość osoby z wykorzystaniem środków o wysokim poziomie zaufania – może to być e-dowód, paszport lub certyfikowany środek identyfikacji elektronicznej. Następnie sprawdza dane w źródłach autentycznych (rejestry, bazy danych, systemy oficjalne) i generuje elektroniczne poświadczenie atrybutu podpisane kryptograficznie.

2. Przechowywanie (Storage)

Po potwierdzeniu tożsamości wystawca podpisuje poświadczenie kluczem kryptograficznym powiązanym z certyfikatem zawartym w jego metadanych. Poświadczenie jest dostarczane do portfela w jednym z dwóch trybów interoperacyjności: trybie W3C Verifiable Credentials z użyciem formatu SD-JWT lub trybie ISO/IEC 18013-5 mdoc, który jest szeroko stosowany w przypadku mobilnych praw jazdy i podobnych dokumentów tożsamości. Oba tryby obsługują selektywne ujawnianie, co oznacza, że portfel może później prezentować poszczególne atrybuty z poświadczenia bez ujawniania pełnego dokumentu. Po wydaniu atrybut trafia do portfela EUDI użytkownika lub innego zgodnego portfela cyfrowego. Użytkownik zachowuje pełną kontrolę nad swoimi danymi identyfikacyjnymi i decyduje o ich dalszym wykorzystaniu.

3. Prezentacja (Presentation)

Podczas korzystania z usług (bankowość, e-zdrowie, e-commerce) użytkownik może selektywnie prezentować wybrane atrybuty. Podmiot weryfikujący sprawdza ich ważność, integralność i źródło – czyli wydawcę.

4. Aktualizacja (Update)

Po wystawieniu wystawca jest odpowiedzialny za utrzymywanie statusu ważności poświadczenia w rejestrze unieważnień. Jeśli fakt leżący u podstaw poświadczenia ulegnie zmianie — licencja wygaśnie, kwalifikacja zostanie cofnięta, członkostwo wygaśnie — wystawca musi zaktualizować status unieważniony, tak aby każdy weryfikator sprawdzający poświadczenie otrzymał dokładny obraz jego aktualnej ważności. Gdy zmieniają się podstawowe fakty (zmiana adresu, nazwiska, statusu zatrudnienia), atrybuty wymagają aktualizacji. Wydawca musi umożliwić lub ułatwić ten proces bez zbędnej zwłoki.

5. Odwołanie (Revocation)

Gdy atrybut staje się nieważny (cofnięcie uprawnień zawodowych, unieważnienie dokumentu), wydawca uruchamia mechanizm odwołania. Systemy weryfikujące mogą automatycznie sprawdzać status poświadczeń poprzez listy unieważnień.

Wydawcy atrybutów a procesy KYC/AML i onboarding klientów

Dla sektora regulowanego – banków, fintechów, ubezpieczycieli czy giełd kryptowalut – wydawcy atrybutów otwierają nowe możliwości automatyzacji i uproszczenia procesów weryfikacji. Wykorzystanie EAA w KYC/AML to nie tylko kwestia zgodności z prawem Unii, ale przede wszystkim szansa na znaczące usprawnienie operacyjne.

Praktyczne scenariusze zastosowań

Korzyści dla instytucji regulowanych

• Redukcja ręcznego przetwarzania dokumentów – dane finansowe i osobowe są weryfikowane automatycznie
• Ograniczenie ryzyka fałszerstw dzięki kryptograficznym mechanizmom zabezpieczania
• Przyspieszenie decyzji biznesowych w procesie onboardingu
• Audytowalne łańcuchy dowodzące wiarygodności danych klienta
• Spełnienie wymogów nadzorców (KNF, EBA, FATF) dotyczących rzetelności danych

IDENTT może integrować się z wydawcami atrybutów i portfelami EUDI za pomocą API/SDK. Rozwiązania te łączą weryfikację EAA z innymi mechanizmami: rozpoznawaniem dokumentów, biometrią twarzy, detekcją żywotności (liveness detection), listami sankcyjnymi i screeningiem PEP. Takie kompleksowe podejście zapewnia zgodność z wymogami dotyczącymi procedur KYC/AML przy jednoczesnej optymalizacji doświadczenia użytkownika.

Co oznacza zostanie Kwalifikowanym Dostawcą Usług Zaufania (QTSP)?

Wystawianie QEAA – typu poświadczenia z unijnym zasięgiem równoważności prawnej – wymaga statusu QTSP. Uzyskanie statusu QTSP nie jest procesem samodeklaracji. Wymaga formalnej oceny zgodności przez akredytowany organ oceniający zgodność, a następnie notyfikacji do krajowego organu nadzorczego i włączenia na krajową listę zaufania. Proces ten potwierdza, że infrastruktura techniczna organizacji, kontrole bezpieczeństwa, praktyki zarządzania kluczami i procedury operacyjne spełniają normy zdefiniowane w eIDAS 2.0 i odpowiednich standardach z serii ETSI EN 319.

QTSP muszą obsługiwać Kwalifikowane Urządzenia do Składania Podpisów Elektronicznych (QSCD) lub Kwalifikowane Urządzenia do Składania Pieczęci Elektronicznych (QeSCD) – sprzętowe moduły bezpieczeństwa certyfikowane w celu zapewnienia, że prywatne klucze podpisujące są generowane i przechowywane w środowisku odpornym na manipulacje, z którego nie mogą być dostępowane ani eksportowane. Nie jest to wymóg programowy, lecz fizyczny i operacyjny.

QTSP podlegają również bieżącym obowiązkom bardziej wymagającym niż te dotyczące wystawców niekwalifikowanych. Obejmują one raportowanie incydentów zgodnie z wymogami dyrektywy NIS 2 w zakresie cyberbezpieczeństwa, regularne audyty nadzorcze, roczne raportowanie organów nadzorczych regulowane CIR 2025/1571 oraz utrzymywanie infrastruktury klucza publicznego (PKI) zdolnej do wystawiania, zarządzania i unieważniania certyfikatów używanych do podpisywania poświadczeń.

Wystawianie EAA bez statusu QTSP: możliwości i ograniczenia

Nie każda organizacja wystawiająca poświadczenia w ekosystemie EUDI musi zostać QTSP. W przypadku Elektronicznych Poświadczeń Atrybutów (EAA), poświadczeń niższego zaufania, takich jak członkostwa, programy lojalnościowe czy przepustki, każda organizacja może działać jako wystawca bez formalnej kwalifikacji. Wymogi techniczne nadal obowiązują: wystawcy EAA muszą używać OpenID4VCI, podpisywać poświadczenia kluczem zawartym w metadanych wystawcy i utrzymywać mechanizm unieważnienia, który portfele i weryfikatorzy mogą odpytywać.

Ograniczeniem jest moc prawna. EAA niesie ze sobą wiarygodność swojego wystawcy, nie większą i nie mniejszą. Karta lojalnościowa wystawiona przez znaną markę może być funkcjonalnie uznawana przez weryfikatorów w ekosystemie tej marki, ale nie niesie transgranicznego domniemania prawnego właściwego QEAA. Dla organizacji wystawiających poświadczenia wymagane w kontekstach regulowanych, weryfikacja zatrudnienia, kwalifikacje edukacyjne, licencjonowanie zawodowe, ścieżka QTSP lub użycie akredytowanego QTSP jako wystawcy działającego w ich imieniu jest właściwszym podejściem.

Wiele organizacji, które nie mogą lub nie chcą samodzielnie uzyskać akredytacji QTSP, będzie mogło nawiązać współpracę z istniejącym QTSP. Na podstawie eIDAS 2.0 QTSP może wystawiać QEAA w imieniu innej organizacji, pod warunkiem że dane pochodzą ze źródła autentycznego, a QTSP przejmuje odpowiedzialność za dokładność poświadczenia i jego cykl życia.

Bezpieczeństwo, zaufanie i odpowiedzialność wydawców atrybutów

Cały ekosystem EUDI opiera się na zaufaniu. Bez wiarygodnych wydawców atrybutów, którzy gwarantują bezpieczeństwo i poprawność wydawanych poświadczeń, system nie spełni swojej roli w rynku wewnętrznym.

Wymagania bezpieczeństwa

Wydawcy atrybutów muszą spełniać rygorystyczne standardy techniczne i organizacyjne:

• Stosowanie zaawansowanych mechanizmów kryptograficznych (podpisy elektroniczne, pieczęcie, certyfikaty zgodne z załącznikiem VI rozporządzenia)
• Silne uwierzytelnienia użytkowników żądających atrybutów
• Bezpieczna infrastruktura zgodna z normami cyberbezpieczeństwa UE
• Regularne audyty bezpieczeństwa i certyfikacja

Odpowiedzialność wydawcy

Odpowiedzialność wydawcy obejmuje:

• Skutki wydania błędnego atrybutu
• Brak aktualizacji po zmianie danych
• Niewłaściwe lub opóźnione odwołanie poświadczeń
• Naruszenia bezpieczeństwa prowadzące do wycieku danych

Zgodnie z prawem krajowym, organy publiczne nadzorujące kwalifikowane usługi zaufania przeprowadzają okresowe kontrole i mogą nakładać sankcje za naruszenia.

Transparentność dla użytkownika

Użytkownik powinien mieć jasne informacje o:

• Tożsamości wydawcy (unikalny identyfikator podmiotu)
• Podstawie prawnej wydania atrybutu
• Okresie ważności poświadczenia
• Procedurze aktualizacji i odwołania

Platformy takie jak IDENTT mogą pełnić rolę technicznego integratora, pomagając usługodawcom prawidłowo weryfikować łańcuch zaufania wydawcy oraz logować wszystkie operacje korzystania z atrybutów na potrzeby zgodności i audytu.

Przyszłość wydawców atrybutów: od mObywatel do pełnej interoperacyjności EUDI

Grudzień 2026 to nie odległa perspektywa. Pozostało mniej niż rok na przygotowanie infrastruktury, która zapewni obywatelom pełny dostęp do portfeli tożsamości cyfrowej z kwalifikowanymi elektronicznymi poświadczeniami.

Stan obecny w Polsce

Aplikacja mObywatel (w wersji 2.0, wdrażanej od 2023 r.) już dziś umożliwia prezentację wielu atrybutów:

• Dokument tożsamości (e-dowód)
• Prawo jazdy
• Legitymacje studenckie
• Dowód rejestracyjny pojazdu

Te atrybuty w przyszłości mogą być formalnie poświadczane w ramach EUDI, a mObywatel może stać się krajowym interfejsem dla europejskiego portfela. Warto zaznaczyć, że aplikacja nie jest jeszcze certyfikowanym portfelem EUDI w rozumieniu rozporządzenia 2024/1183 – pełna certyfikacja będzie wymagała spełnienia wymogów technicznych aktów wykonawczych.

Kierunki rozwoju

• Rozszerzenie kategorii atrybutów o dane finansowe (wiarygodność kredytowa, status konta), opiekę zdrowotną (kwalifikacje medyczne, zapisy zgody pacjentów), ubezpieczenia (status pokrycia) i dane korporacyjne (KYB – Know Your Business)
• Standaryzacja katalogów atrybutów przez Komisję Europejską dla zapewnienia interoperacyjności w całej UE
• Rosnąca rola podmiotów prywatnych jako wydawców atrybutów w szczególności w sektorze publicznym i finansowym
• Integracja różnych systemów weryfikacji w jednolite platformy

FAQ – Najczęściej zadawane pytania o wydawców atrybutów

Czym różni się wydawca atrybutów od dostawcy tożsamości elektronicznej?

Dostawca tożsamości (IdP) potwierdza ogólną tożsamość użytkownika – imię, nazwisko, PESEL, poziom zaufania. Wydawca atrybutów natomiast wystawia konkretne poświadczenia cech lub uprawnień: prawo jazdy kategorii B, status lekarza, rezydencję podatkową czy stan cywilny. W praktyce ta sama instytucja może pełnić obie role, jednak przepisy i procesy audytu mogą je rozdzielać, nakładając różne wymogi na każdą z funkcji.

Czy każdy podmiot prywatny może zostać wydawcą atrybutów?

Nie, rola wydawcy atrybutów jest zarezerwowana dla podmiotów spełniających szczegółowe wymagania prawne, techniczne i organizacyjne określone w rozporządzeniu eIDAS i przepisach krajowych. Podmioty te podlegają audytowi i nadzorowi. W pierwszej kolejności są to instytucje publiczne i podmioty z oficjalnych rejestrów, a udział podmiotów prywatnych będzie regulowany przez akty wykonawcze i krajowe przepisy sektorowe – proces certyfikacji może być czasochłonny i wymagający.

Jak organizacja może technicznie korzystać z atrybutów wydawanych w EUDI Wallet?

Organizacja musi zintegrować swoje systemy (portal klienta, system transakcyjny, platforma KYC) z portfelem EUDI poprzez standardowe protokoły i API. Wymaga to przypisanie odpowiedzialności technicznej i budowy interfejsów zgodnych ze specyfikacjami EUDI. Dostawcy tacy jak IDENTT oferują gotowe moduły integracyjne obsługujące pobieranie atrybutów, weryfikację poświadczeń oraz logowanie zdarzeń – co znacząco przyspiesza wprowadzenie rozwiązania bez konieczności budowy oprogramowania od podstaw.

Czy wydawca atrybutów widzi, do kogo udostępniam swoje dane?

Założeniem EUDI jest minimalizacja śledzenia użytkownika przez wydawcę atrybutów. W wielu implementacjach wydawca nie wie, kiedy i komu użytkownik prezentuje jego poświadczenie – to kluczowy element ochrony prywatności. Szczegóły zależą jednak od wdrożenia krajowego i polityk prywatności konkretnego portfela. Użytkownik powinien zapoznać się z dokumentacją danego portfela i wydawcy przed korzystaniem z usług wymagających dodatkowych informacji.

Co się dzieje, gdy atrybut zostanie unieważniony?

Po unieważnieniu atrybut przestaje być ważny, a podmioty weryfikujące powinny wykryć ten fakt podczas sprawdzania statusu EAA i odmówić polegania na takim poświadczeniu. Użytkownik zazwyczaj otrzymuje z portfela informację o unieważnieniu wraz z instrukcją dotyczącą ustalenia przyczyny i ewentualnego pobrania zaktualizowanego atrybutu od wydawcy. Mechanizmy te działają automatycznie, zapewniając bezpieczeństwo transakcji elektronicznych w całej Unii Europejskiej.